Programmeren en evalueren van tegeltjesarchitecturen

Het probleem

In consumentenelektronica zitten tegenwoordige krachtige embedded processoren voor digitale signaalverwerking. Ze zijn vaak opgebouwd uit digitale signaalprocessoren en VLSI-kernen die speciaal voor dit doel zijn aangepast. Deze embedded processoren worden steeds complexer, dus ontwerpen en lay-outen van de chip duurt steeds langer, terwijl de markt vraagt dat de ontwikkelaars de consumentenproducten juist sneller opleveren.

De Wasabi-architectuur van Philips, gebaseerd op een regelmatige structuur van ’tegeltjes‘ met hergebruikte functies, adresseert dit probleem. Op zo‘n tegeltje zitten een aantal processoren met een gemeenschappelijk geheugen. Merk op dat de tegeltjes parallel met de anderen hun werk doen. Het overblijvende probleem is hoe je hiervoor efficiënte toepassingen kunt ontwikkelen.

Het onderzoek

Dit Progress-project zoekt naar methoden om schaalbare en herbruikbare parallelle systemen te ontwerpen met een voorspelbare performance. Natuurlijk kun je parallelle programma‘s schrijven met threads of met berichten tussen processen in combinatie met een traditionele programmeertaal als C of Java. Het is echter vreselijk lastig voor mensen en compilers om erachter te komen wat de afhankelijkheden in de synchronisatie is tussen die parallelle activiteiten.