Bètaopleidingen hebben op zijn zachtst gezegd een matig imago. Veel middelbare scholieren vinden technische studies saai. Ze hebben geen zin om hun hoofd te breken over een suffe elektronische schakeling of een nutteloze kringintegraal. Bèta is voor nerds. Tegenwoordig is dat predicaat echter iets om trots op te zijn.
Als ik de definitie van ’nerd‘ lees op www.wikipedia.org, herken ik mezelf direct. Toch wel even slikken. De omschrijving komt akelig goed overheen met mijn karakter. Oké, ik heb inderdaad natuurkunde gestudeerd, maar ik houd me altijd voor dat ik niet sociaal invalide ben. Ik ben echter wel geïnteresseerd in ’saaie‘ onderwerpen zoals alternatieve muziek, bordspellen, computers, fantasyboeken, strips, technologie en wetenschap. Ook mijn lange haar schijnt volgens psychologen bij een nerdsubgroep te horen. Ik moet er toch maar aan geloven.
Vroeger hoorden wij nerds (als lezer van Bits&Chips stop ik u voor het gemak ook even in dit hokje) niet bij de populaire jongetjes of meisjes in de klas. ’In de jaren 60 en 70, toen computers nog de grootte hadden van een heel gebouw, waren nerds onzichtbaar‘, schrijft Neil Feineman in zijn boek Geekchic, dat een leuk overzicht geeft van de ontwikkeling van nerdcultuur. ’Ze waren dag en nacht te vinden bij hun wetenschapsclubje. Een groep bleke, verwarde, stijlloze, onatletische muurbloempjes.‘ Nerd was een scheldwoord.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.