Elektronicus Gerard Meijer gaat graag met zijn onderzoek de hort op. De Delftse hoogleraar wil graag iets kunnen betekenen voor de mensheid en koestert de vriendschappen die samenwerken vaak oplevert. Onlangs nam zijn onderzoek een opmerkelijke wending: hij ging zoeken naar mogelijkheden om sensoren in de kunst toe te passen. ’Ik voel mij verwant aan kunstenaars. De drive en inspiratie is hetzelfde.‘ Een gesprek met een gedreven man die techniek niet om de techniek bedrijft.
Gerard Meijer is nog even een luchtje scheppen als Bits&Chips arriveert op de dertiende verdieping van de Delftse faculteit Electrical Engineering, Mathematics and Computer Science. De communistisch aandoende architectuur en dito aankleding van het Laboratorium voor Elektronische Instrumentatie nodigen de bewoners niet bepaald uit om de hele dag binnen te blijven zitten. Bovendien is Meijer graag buiten, vertelt hij.
Lelijk of niet, Meijer werkte er al toen het nog gloednieuw was. Hij bracht er bijna zijn hele werkende leven door. ’Als werkstudent ontwikkelde ik op de TU Delft bij de elektronische dienst transformatoren en voedingsapparaten‘, zegt Meijer. Hij onderbrak er zijn carrière slechts twee jaar voor de marine. Niet dat hij daar zijn geliefde vak op een laag pitje moest zetten: het leger stelde hem in al zijn wijsheid te werk bij het elektronisch bedrijf.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
