Wetenschappers van de TU Delft hebben een ruisarme versterker ontwikkeld voor ultrabreedbandcommunicatie. De component bevat magnetische onderdelen en is geproduceerd in 0,13 µm CMos-technologie. De versterker kan overweg met frequenties tussen de 3,1 tot 10,6 GHz en verbruikt toch slechts 9 mW bij 1,2 V. Het onderzoek van promovendus Michael Reiha en hoogleraar John Long won de prijs voor beste paper op het IEEE RFIC-symposium in het Amerikaanse San Francisco.
Ingenieurs ontwikkelen op dit moment draadloze breedbandtechnologieën voor commerciële toepassingen, zoals multiband en multistandaard radio, softwaregedefinieerde en adaptieve radio, en ultrawideband (UWB) radio. Deze technologieën stellen snelheden tot 1 Gbit/s in het vooruitzicht. Een van de problemen waar de onderzoekers op stuiten, is dat de ontwikkelde onderdelen nog niet geschikt zijn voor een groot frequentiegebied. ’De componenten leveren altijd wat aan prestaties in als we ze breedbandig maken‘, legt Long uit.
De drie belangrijkste eigenschappen voor een versterker zijn gain, vervorming en signaal/ruisverhouding. Long: ’Er zijn al wel oplossingen die voor twee van de drie kenmerken goede resultaten opleveren, maar de derde spec laat dan te wensen over.‘ De Delftse variant heeft een gain van 17 dB, minimale vervorming en een ruisfactor van 2 dB. ’Die eigenschappen zijn vergelijkbaar met oplossingen die een bandbreedte hebben van 10 tot 20 MHz‘, aldus Long.
