Hij zeilde een kwartrondje aarde, maar Kees le Pair is terug. De man die achttien jaar de scepter zwaaide over de Technologiestichting STW hekelt de toenemende invloed van zachte vakken en het gebrek aan structurele stimulering van ICT-onderzoek. Le Pair aan het woord over het beperkte mandaat van het ICT Regieorgaan en over de samenwerking tussen wetenschap en industrie. Als geen ander bewoog Kees le Pair zich de afgelopen decennia op het grensvlak van onderzoek op universiteiten en research bij bedrijven. Hij trad in 1968 toe tot de directie van de Stichting voor Fundamenteel Onderzoek der Materie en deed ervaring op bij de National Science Foundation, een geldkraan voor Amerikaanse researchdollars in Washington. De daar opgedane kennis kon hij goed gebruiken toen hij in 1981 de eerste directeur werd van de Technologiestichting STW, waar hij bleef tot zijn pensioen, in 1999.
Als we de eminence grise in zijn bescheiden woning in Nieuwegein bezoeken, maakt hij graag van de gelegenheid gebruik om van leer te trekken tegen wat hij de neohumanisering noemt: de overmatige aandacht voor wat mensen vinden, willen en geloven. ’Er is in de maatschappij geen aandacht meer voor feiten en fundamentele kennis. We bewandelen de omgekeerde weg van de verlichting. Wat de massa gelooft en vindt wordt gaandeweg belangrijker dan moeizame metingen en kennis die mensen niet zo makkelijk begrijpen.‘
Ook in de Verenigde Staten ziet Le Pair dat gebeuren. Ook daar is er druk om de technische opleidingen minder technisch te maken. Er moet meer communicatie en maatschappijwetenschap in, en dat noemt hij flauwekul.
