Embedded systemen bestaan niet meer. Een ’systeem‘ duidt een totaal aan van software- en hardwareonderdelen die samen een product vormen: desktopapplicaties, webservices, databases, lokale bedieningen, niet-realtime software en o ja, ook nog wat embedded software. Dat de embedded-wereld hier duidelijk nog aan moet wennen, blijkt wel uit de onderwerpen die actueel zijn. Die zijn veelal technisch en geven maar weinig blijk van besef van een ruimere systeemopvatting.
Techniek lijkt nog steeds het paradepaardje van embedded software. Natuurlijk vragen sommige onderwerpen speciale aandacht. Het realtime-aspect speelt een grotere rol dan op andere plekken. En een softwarecrash die tot een brandend apparaat leidt, is toch net wat pijnlijker dan een document dat nog niet was bewaard. Daar stel ik tegenover dat ieder gebied zijn eigen lastige problemen kent. Daar heeft embedded software geen monopolie op. Techniek is daarom geen onderscheidende eigenschap van het vak of, zoals soms gedacht, van de ontwikkelaar zelf.
Bovendien vervaagt op het gebied van techniek de grens tussen embedded en niet-embedded software. Embedded software zal meer en meer draaien op standaard besturingssystemen, al was het maar om op licentiekosten te besparen. Omgekeerd zal embedded vaker een processor moeten delen met niet-embedded. Denk bijvoorbeeld aan FPGA‘s met PowerPC-cores aan boord. Een algemene trend is dat embedded processoren steeds verder opschuiven richting een general-purpose architectuur. Als gevolg zullen ook softwareontwikkelmethodieken steeds verder naar elkaar toe schuiven.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.