Al een paar jaar schrijf ik af en toe een column voor Bits&Chips maar opvallend genoeg krijg ik zelden een reactie, hoe opruiend mijn stellingen ook zijn. Je vraagt je af of iemand het eigenlijk wel leest. Daar komt nog bij dat ik op dit moment op een terrasje in Frankrijk zit met een schitterend uitzicht en een filosofische vakantiestemming. Laat ik daarom maar eens proberen een reactie uit te lokken door een nog controversiëler standpunt in te nemen. Dus, met het risico dat ik iemand tegen het zere been schop, hier mijn discussiepunt voor vandaag: ’Detachering is niets meer dan een verzekering tegen de kosten van een arbeidscontractbeëindiging.‘
Onlangs kreeg ik de kans om deel te nemen aan handelsmissies naar Silicon Valley en Beijing. Beide tripjes waren op zijn zachtst gezegd extreem interessant. In de VS heb ik twee dingen geleerd die relevant zijn voor deze discussie. Ten eerste heeft bijna iedereen in Silicon Valley een at will-contract. Dat betekent dat werknemers het recht hebben om per direct op te stappen, maar ook dat werkgevers het contract zonder veel kosten kunnen ontbinden.
Ten tweede is het concept van detachering zo goed als onbekend in de Valley. Het wordt zelfs niet enthousiast ontvangen als je het uitlegt. Ze hebben ook geen problemen met de situatie. De flexibiliteit maakt alleen dat bedrijven hun uiterste best doen om hun sleutelmedewerkers te behouden, bijvoorbeeld met aandelenopties of andere flexibele beloningsregelingen. De concurrentiestrijd in de regio zorgt er toch wel voor dat iemand met een beetje bagage niet zonder werk komt te zitten.