Bezigheidstherapie?

Groepjes onderzoekers, ontwikkelaars en technisch managers die keuvelen onder het genot van een hapje, een drankje en een muziekje. Het was een gezellige boel eind februari bij Agentschap NL in Den Haag. In het blitse Atrium van de uitvoeringsinstantie woonden ruim tweehonderd deelnemers aan de kenniswerkersregeling (KWR) de afsluitende bijeenkomst bij. Vijf van hen mochten in een panel op het podium hun positieve ervaringen komen delen met de zaal. En voor en na hen spraken vertegenwoordigers van de overheid lovende woorden over de crisismaatregel. Maar wat viel er nu werkelijk te vieren?

De KWR liep afgelopen 31 december af. De regeling had als doel in een moeilijke economische periode onderzoekers met hoogwaardige kennis te behouden voor Nederlandse bedrijven. Deze konden hun R&D‘ers maximaal anderhalf jaar stallen bij een kennisinstelling, waar ze gingen werken aan thema‘s van maatschappelijk belang. Tevens was er ruimte om jonge onderzoekers aan te stellen ter ondersteuning. De overheid nam het grootste deel van de loonkosten voor haar rekening. In totaal hebben het toenmalige ministerie van Economische Zaken en het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap hier in 2009 en 2010 honderdtachtig miljoen euro voor beschikbaar gesteld.

De open en symmetrische samenwerking tussen publieke en private partijen heeft indrukwekkende tastbare maatschappelijke resultaten opgeleverd, zei directeur-generaal Ondernemen en Innoveren van ELI Renée Bergkamp in haar openingstoespraak op de afsluitende KWR-bijeenkomst. Onder de regeling zijn 171 projecten uitgevoerd, waarbij achttienhonderd kenniswerkers en tweehonderd jonge onderzoekers voor 2500 mensjaren aan kennis hebben ontwikkeld. Volgens Bergkamp is het dan ook zeker de moeite waard om de aanpak in te zetten in het toekomstige innovatiebeleid.