Al uren voordat een patiënt er echt ziek van wordt, verraden de haarvaatjes dat er een bloedvergiftiging gaande is, een levensgevaarlijke situatie voor intensive-carepatiënten. De sensor van AMC-spin-off Microvision voor deze bloedvaatjes is hard op weg om tot de standaarduitrusting van het ziekenhuis te behoren.
In de tweede eeuw van onze jaartelling beschreef de Griekse arts Galenus hoe het bloedvatenstelsel via vertakkingen tot in alle delen van het lichaam doordringt. De exacte werking ontging hem echter; hij meende dat aderen en slagaderen twee gescheiden systemen waren die doodliepen in de organen. Zijn beschrijving miste een essentieel element: de haarvaten. Hierdoor stroomt het bloed door de organen van de slagaderen naar de aderen. Het zijn ultrafijne vertakkingen die ervoor zorgen dat een lichaamscel nooit ver weg is van een bloedvaatje; de kleinste haarvaatjes zijn nét breed genoeg voor een rode bloedcel, de zuurstoftransporteurs van het lichaam.
Galenus kon dit allemaal niet bevroeden. Pas in de zeventiende eeuw kwamen er microscopen die de haarvaatjes en rode bloedcellen in beeld konden brengen. De volgende stap liet minder lang op zich wachten: eind jaren negentig van de vorige eeuw ontwikkelde het Amerikaanse bedrijf Cytometrics een techniek om ze niet-invasief bij een patiënt aan het bed in beeld te brengen.
