‘Elektrisch 1 – waterstof 0’ schreef ik een kleine vijf jaar geleden op deze plek. De Tesla Model S was nog niet op de markt, een laadpaal was nog iets dat echt opviel in het straatbeeld. Maar het elektrische balletje was gaan rollen, zoveel was duidelijk. En inderdaad wordt, vooral dankzij Tesla en zijn bevlogen pioniers, elektrisch rijden inmiddels breed omarmd als een welkom toekomstperspectief.
De waterstofdromen van het decennium ervoor leken vijf jaar geleden juist op hun retour, maar hebben anno 2016 een comeback gemaakt. Toyota, Honda en Hyundai experimenteren niet alleen in het lab met de brandstofcel als krachtbron, maar ook op de openbare weg – als je echt wilt en een beetje geluk hebt, kun je een waterstofauto kopen of leasen. Ook zijn Californië en Duitsland van plan hun nu nog schamele aantal waterstoftankstations uit te breiden.
Op zichzelf is het natuurlijk niet bezwaarlijk als technologieën tegen elkaar moeten opboksen, integendeel. Maar dat wil niet zeggen dat overheden geen keuzes mogen maken en alle opties gelijk moeten behandelen, zeker als er belangrijke maatschappelijke vraagstukken in het geding zijn. In die context vind ik dat het inmiddels hoog tijd is om waterstofvervoer te vergeten en scherp te kiezen voor elektrisch rijden: geen waterstof- maar een elektroneneconomie. Doen we dat niet, dan dreigt waterstof een gevaarlijk blok aan het been te worden bij het realiseren van de klimaatdoelen die in Parijs zijn afgesproken.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
