De waarheid ligt tussen analoog en digitaal

Analoog of digitaal? Voor sommige ingenieurs is de keuze even pertinent als die tussen geloof en atheïsme. In een wereld waar draagbare toestellen steeds hogere prestaties leveren aan steeds lagere prijs, zweert de ene bij digitale radio‘s terwijl de andere geavanceerde analoge technologie predikt. Maar zoals vaak ligt de waarheid ergens in het midden. ’Analoog of digitaal?‘ is niet de vraag die we ons moeten stellen.

In theorie converteert een digitale radio de signalen net na de ontvangst door de antenne van analoog naar digitaal (ADC). In praktijk zou dit veronderstellen dat een ADC het inkomende signaal met ruwweg 12 GHz moet bemonsteren, wat verre van evident is. Bovendien zou zo‘n component een enorm dynamisch bereik moeten bezitten om de amplitudeverschillen te kunnen verwerken tussen een groot en een zwak signaal. Moest er al iemand in slagen om die ADC te ontwerpen, dan zou die ongetwijfeld gigantisch veel plaats innemen en onaanvaardbaar veel vermogen verbruiken.

Groot was mijn verbazing toen Texas Instruments van de daken riep dat het een digitale radio had ingebouwd in de nieuwste mobiele telefoons. Een schrikbeeld van Imecs analoge ontwerpers die plots werkloos zouden worden, spookte meteen door mijn hoofd. Maar een blik onder de TI-motorkap stelde me snel gerust. De oplossing van de Amerikaanse chipbouwer bevat niet meer (of niet minder) dan wat zowat iedereen beoogt: het nastreven van de meest schaalbare technologie.