In mijn vorige column (Bits&Chips 4, 2006) vertelde ik u over mijn ervaringen op de grootste consumentenelektronicashow ter wereld. Nu ga ik graag in op het vervolg: de Electronic Imaging-conferentie in San José, Californië. Bij dit congres was het in vele sessies 3D wat de klok sloeg. Er zijn een aantal interessante problemen die we moeten oplossen.
Allereerst het display. Er zijn de bekende 3D-schermen die werken met gepolariseerd licht. U heeft vast wel eens een 3D-filmvoorstelling bijgewoond met zo‘n kartonnen brilletje met een rood en groen glaasje. Zo niet, dan moet u de 3D diepzeefilm in het Dolfinarium eens proberen. De diepte komt van twee beelden die net verschillend zijn opgenomen en via verschillend gepolariseerd licht worden weergegeven.
Een ander populair principe is het lenticulaire lcd-display: een lcd met een coating waarin vele kleine lensjes zitten die bij één kijkrichting steeds een specifieke groep lenzen aanspreken. Dit is een ’multiview‘ display want de kijkrichting is steeds wat verschillend. Er zijn al schermen met negen tot zestien verschillende blikvelden. Het display toont dan een videosignaal op een selectie van beeldelementen die optimaal gepositioneerd zijn voor een subgroep van de minuscule lenzen. Hierdoor ontstaat diepte. Het voordeel van deze displays is dat er geen kijkbril nodig is. Daartegenover staat dat er zeer veel beeldelementen nodig zijn voor de verschillende views van dezelfde scène. De komst van HD-tv-signalen zou dit nadeel kunnen neutraliseren.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.