Virtualisatie, het opdelen van een echte computer in verschillende virtuele computers, heeft de afgelopen jaren de IT-industrie stormenderhand veroverd. Legacy code en realtime toepassingen zijn naast Linux en Windows te plaatsen, de hardware is aanzienlijk efficiënter te gebruiken en de veiligheid van een systeem kan een stuk omhoog. Bovendien past het prima in het toenemende aanbod van multicore processoren. Een introductie.
Als er een woord is dat de afgelopen jaren de boventoon voert in de computerindustrie, dan is dat wel ’virtualisatie‘. De afgelopen jaren kreeg de term haast mythische proporties in industrieën uiteenlopend van mobieltjes tot grote serverclusters. Zo‘n beetje alle grote softwarefabrikanten – Microsoft, Green Hills, Lynuxworks, Sun, Wind River en de Linux-gemeenschap – grepen de technologie met beide handen aan en de trend leidde tot nieuwe gevestigde namen in de computerindustrie, zoals Xensource en VMWare.
Virtualisatie wil simpelweg zeggen dat een stuk fysieke hardware wordt opgehakt in meerdere virtuele computers, die elk gelijktijdig en onafhankelijk van elkaar draaien met hun eigen besturingssysteem, applicaties, data, et cetera. Of meer precies: de fysieke hardware wordt losgekoppeld van de machine waarin een besturingssysteem draait – soms worden meerdere fysieke machines juist gecombineerd tot een enkele logische.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
