Om grip te krijgen op de groeiende complexiteit en het toenemende heterogene karakter van systeemchips biedt Topic sinds kort het Dyplo-framework. Dirk van den Heuvel legt uit wat ontwikkelaars eraan hebben.
De keuze van de sleutelcomponent of -componenten voor een embedded toepassing wordt er niet makkelijker op. Er is inmiddels een grote diversiteit in system-on-chip-devices met uiteenlopende aantallen processorkernen. Daarbij zijn er verschillende opties om specifieke functies te versnellen, waaronder dsp-coprocessoren, encryptie/decriptie-units, fpga-fabric en gpu’s. Elke oplossing heeft weer andere gevolgen voor kosten, ontwikkeleffort en stroomverbruik. In alle gevallen is het resultaat echter een heterogeen processingplatform waarvoor vaak geen triviaal programmeermodel voorhanden is.
De systeemchips van tegenwoordig zijn zo complex en compleet dat het fpga-deel niet meer op een traditionele manier is te ontwerpen. Met het samenkomen van i/o-interfacedesign, algoritmeacceleratie en applicatiesoftwareontwikkeling implementeren en integreren verschillende disciplines gezamenlijk en gelijktijdig op hetzelfde platform. Ieder volgt daarbij een eigen benadering en gebruikt eigen methodes en talen om te programmeren of te modelleren. Dit geeft grote verschillen in efficiëntie, productiviteit en gerealiseerde functionaliteit.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
