Onlangs had ik een gesprek met een ondernemer die vastzat in een handenbindende aanpak. Hij stelde zijn doel in eerste instantie te specifiek en te beperkt. Dat is heel goed uit oogpunt van focussen en een noodzakelijke voorwaarde om te slagen. Mogelijke investeerders willen van het bedrijf een duidelijke marktvisie zien en een concrete aanpak om die markt te veroveren. Deze ondernemer moet echter ontdekken wat zijn echte toegevoegde waarde is. Dat noemen we het businessmodel. Naast een product of dienst moet je de marktintroductie realiseren. Daarin kun je innoverend te werk gaan. Een leerproces dus.
Welke aanpak het best is, heeft ook te maken met de cultuurfase van een bedrijf. Een voorbeeld. In de wereld van het Computer Aided Design (Cad) zijn er twee scholen: formele ontwerpmethoden versus rapid prototyping. Die laatste benadering accepteert dat een volledig formele aanpak niet mogelijk of praktisch is, maar dat de ontwerper bij toepassing van rapid prototyping effectiever naar een oplossing kan werken. De methode accepteert dat innoveren vraagt om experimenten.
Bij een jonge ondernemer zal de rapid prototyping-methode beter passen, terwijl een gevestigd bedrijf meer formaliteit nodig heeft (denk aan logistieke processen in grote organisaties). De twee benaderingen zijn moeilijk te mengen in een kleine onderneming en formaliteit werkt daar verstikkend. Een MKB‘er zal in zijn evolutie de worsteling tussen deze twee aanpakken ondervinden wanneer hij groeit in omzet en als organisatie.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.