Helden winnen door te reorganiseren

De film ‘Michiel de Ruyter’ is een technisch hoogstandje, die ik alle ‘softwareleiders’ aanraad. Dit zeg ik niet om de Nederlandse filmindustrie te promoten, maar omdat er veel te leren valt. Want of je nu architect of manager bent, het is ook een amusante parabel over de hedendaagse softwareontwikkelingen. Zonder het plot te verraden: we zien telkens weer dat de beter georganiseerde vloot de tegenstander afschiet. Ook zien we allerlei innovaties langskomen, die onze admiraal slim omarmt. Daarmee heeft hij geen grotere vloot nodig, of meer mensen; zijn vloot is gewoon effectiever. Maar we zien ook hoe hij verliest als teams niet samenwerken.

In de film is Michiel vooral held. Maar hij is ook manager, architect en leider; rollen die in de hedendaagse softwareontwikkeling vaak gescheiden zijn. Verder zijn er vooral overeenkomsten: de scheepsbemanning van nu zijn ontwikkelaars, hun schip is een projectteam en elke zeeslag kunnen we vertalen we als ‘sprint’ naar het uiteindelijke doel. Voor Michiel was dat ‘vrede’, bij ons is dat vreedzamer: een werkend product. En ook nu zijn er continu vele moderniteiten. Zoals ‘OO’ een decade geleden en nu ‘Agile’. Maar welke rol spelen die innovaties?

Ook destijds was het gebruikelijk dat iedereen, elke soldaat op elk schip, zijn uiterste best deed. Samenwerking tussen boten was er echter niet; daar was het ieder voor zich. Pas de ontdekking van seinvlaggen maakte die samenwerking mogelijk. De film laat ook zien dat het niet om die vinding sec gaat, maar vooral om het aanpassen van de organisatie en het trainen van mensen. Want de investering zit niet in de kosten van die seinvlaggen. Schepen gaan samenwerken in het nieuwe ‘formatievaren’. Ondersteund met de seinvlaggen creëert Michiel zo een tactisch voordeel. Razendsnel geeft hij nieuwe formaties door en zien we onze vloot weer winnen.