Een mp3 van Martin Luther Kings toespraak I have a dream, een pdf van de publicatie waarin de structuur van DNA werd onthuld, een tekstbestand met alle sonnetten van Shakespeare en een jpeg-foto van het onderzoeksinstituut waar werd bedacht hoe al deze informatie in DNA moet worden vastgelegd – deze vier bestanden encodeerden onderzoekers van Agilent in Californië in honderdduizenden stukjes DNA. Zij stuurden dat vervolgens naar het EMBL European Bioinformatics Institute in Hinxton, nabij Cambridge. Daar wisten de bedenkers van de methode de informatie, inclusief foto van hun eigen gebouw, foutloos uit het genetisch materiaal te extraheren.
Nick Goldman en collega‘s van het Engelse onderzoeksinstituut willen met hun experiment aantonen dat DNA potentieel een robuuste manier is om digitale informatie voor lange tijd te archiveren. Het biopolymeer heeft een zeer hoge informatiedichtheid, terwijl het onder de juiste omstandigheden duizenden jaren goed blijft. De beste digitale opslagmethode die tegenwoordig beschikbaar is – magnetische tape – begint na enkele decennia te degraderen.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.