In de drie jaar dat ik voor de Bom actief ben in de hightech maakindustrie is het mij opgevallen dat samenwerken geen gemakkelijke opgave is. Het is echter bittere noodzaak om de maakindustrie voor Nederland te behouden. OEM‘s kopen, produceren en verkopen overal ter wereld. Ze concurreren op wereldschaal in een wereldmarkt. Door veranderende markomstandigheden zoals globalisering, verkorte levenscycli en toenemende complexiteit zijn OEM‘s gedwongen om hun eigen activiteiten onder de loep te nemen.
Met uitbesteden hopen ze meer en eenvoudiger geld te verdienen. Meestal gaat dit ten koste van anderen. Ze snijden in de kosten en leggen risico‘s bij anderen neer. Deze werkwijze geeft de toeleverancier echter geen kans om te investeren in competenties en biedt hem dus niet de mogelijkheid een technologiepositie op te bouwen.
De belangrijkste drijfveer voor de toeleveranciers is het hoofd boven water houden. Technologie ontwikkelen is nooit nodig geweest en ze weten ook niet wat ze moeten ontwikkelen. In bedrijven die bezig zijn met overleven voelt niemand zich verantwoordelijk voor technologieontwikkeling. Toeleveranciers hebben dat nooit hoeven doen, omdat ze werk op een lager niveau deden waar handen en vakmanschap voldoende was.