Leergeld

Als het bericht in Eindhovens Dagblad waar is, dan verkoopt Philips zijn proefproductielijn voor polymeerschermen in Heerlen aan OTB. Officieel brachten de partijen daarover nog niets naar buiten. Als de deal doorgaat, dan stopt Philips‘ zoektocht naar een grote partij om de schermtechnologie op basis van plastic lichtgevende diodes te industrialiseren.

De beleving van beeld en geluid is kern voor Philips, maar de afgelopen jaren werd helder dat de gigant de industrialisatie van displaytechnologieën met de bijbehorende productie niet langer in eigen hand wil houden. De beeldschermmarkt kenmerkt zich door mega-investeringen, hoge risico‘s en agressieve Aziatische spelers. De wetmatigheden die daar spelen leerde Philips pas kennen in de jaren negentig – door schade en schande. De procesontwikkeling van de eigen LCD-diodetechnologie liep uit op een fiasco. In de LCD-lijn in de oude Megachipfabriek hielden de Eindhovenaren koppig vast aan hun eigen foefjes, waardoor ze de schermproductie jaren te laat op de rit kregen. Uiteindelijk gooide Philips de handdoek in de ring en kocht zich – zeer succesvol – in bij het Koreaanse LG. Verder is Philips overigens ook heel succesvol met Mobile Displays Systems, een ’overige activiteit‘ die verantwoordelijk is voor ruim 1 miljard dollar omzet in kleine LCD-schermen voor mobiele telefoons.

Ook betaalde Philips leergeld met de Zeus-technologie, een van de prachtigste vindingen die ik ooit mocht aanschouwen. Zeus werd midden jaren negentig echter bij het grof vuil gezet. Oorzaak: de commerciële jongens bij Philips werden te lang door liefde voor de techniek verblind. Door Zeus voor zichzelf te willen houden hadden ze jaren de illusie dat ze met de technologie de hele wereld zouden veroveren. Midden jaren negentig bleek echter dat Philips de kennis van platte CRT‘s beter met grootmachten uit Azië had kunnen delen. De Japanners en Koreanen waren tegen die tijd echter al zo ver met grote actieve matrix LCD-schermen, dat ze hun neus ophaalden voor de Brabantse hightech-acrobatiek. Op dit moment raakt ook de ontwikkeling van polyledtechnologie in een fase waarin commitment voor investeringen nodig is. Ook deze stap van proof of concept naar massavolume vraagt miljardeninvesteringen. Philips zocht daarom de laatste jaren naar partners om zijn investering in kennis veilig te stellen door risicodeling.