Toeleveranciers in de Benelux kunnen niet winnen van de lagelonenconcurrentie uit Verweggistan, maar er is wel volop ruimte voor nichevulling in de markt. Dit gebeurt te weinig, vindt Ian Rendle, hoofd inkoop voor elektronica en software bij Océ. ’Standaard verkooppraatjes moeten plaatsmaken voor veel meer behoeftegericht aanbod‘, meent hij.
Rendle legt uit op welke manier zijn bedrijf uitbesteedt: ’Toen ik hier kwam werken, vond ik de grootste uitdaging om de prestaties van toeleveranciers te verbeteren door de keten te beheersen. Ik wilde het functioneren van leveranciers duidelijk terugcommuniceren naar hen. We hebben vervolgens meerdere speciale inkoopteams opgericht die toezicht houden op de leveranciers.‘ Deze teams moeten zorgen voor constante goede kwaliteit van de toeleverketen door het schrijven van subjectieve rapporten over hoe het precies staat met de levering van bijvoorbeeld elektronische assemblageonderdelen, motoren, stroom en printkoppen. De methode waarmee de teams dit evalueren, is gebaseerd op vier principes: Quality, Logistics, Technology en Cost (QLTC). Rendle: ’Zowel R&D‘ers, inkopers als logistieke mensen werken samen om in te kopen met QLTC. Hierdoor verlagen wij de totale kosten voor Océ.‘
Waar moet een leverancier aan voldoen? Rendle: ’Aan veel aspecten, bijvoorbeeld goed omgaan met designveranderingen. Ze moeten snel om kunnen schakelen. De inkoopteams die de distributieketen controleren, confronteren de toeleveranciers met missers. De meeste leveranciers reageren positief en zien in dat hun eigen bedrijf ook bij de kritiek of verandering gebaat is. Andere leveranciers willen wel, maar het lukt hen niet om te veranderen. Anderen zeggen simpelweg: ’We doen hier niet aan mee.‘ Zij zoeken een nieuwe klant.‘
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.