Op het traject van ontwerp naar eindsamenstelling bewaakt een breed scala aan tests de productkwaliteit. Arjen Boudesteijn van Confed bespreekt de mogelijkheden en struikelblokken.
Alle fouten in een product detecteren is een illusie. Om toch enige grip te krijgen, moeten we het defectuniversum op een verstandige wijze beperken. De testdekking is de mate waarin de uitgevoerde tests op een product deze beperkte fouten aan het licht brengen.
De foutdetectiekans kunnen we verhogen door de dekking te maximaliseren. Daartoe moeten we het ontwerp en de gebruiksomstandigheden van het product begrijpen en in een testplan multidisciplinair vastleggen wat we moeten testen. Vervolgens is het zaak om de tests te definiëren en deze te vergelijken met dat plan. Ten slotte dienen we inzicht te krijgen in de haalbaarheid van het productieproces en te beslissen welk uitvalniveau we acceptabel vinden voor de klant. Failure mode and effect analysis (fmea) kan helpen om te bepalen welke risico’s aanvaardbaar zijn. Daarbij moeten we een balans zoeken tussen financiële, juridische en veiligheidsaspecten.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
