Ontklutteren

Eén van mijn goede voornemens voor 2006 was dat ik mijn leven wil ontklutteren. Dat is een nieuw werkwoord, gejat uit het Engels en betekent dat ik minder last wil hebben van het moeras aan ongerelateerde data die allerlei bedrijven en instanties bewust en ongevraagd over mij uitstorten. Ik wil niet kiezen tussen honderd verschillende ziekteverzekeringen. Ik wil niet dat mensen voor mij afspraken maken met ziekenhuizen over de prijs van een pleister. En ik wil dat al helemaal niet terugzien op een rekening die ze me toesturen.

Ik wil geen rekeningen met meer dan honderd items. De elektriciteitsrekening is tegenwoordig drie bladzijden lang, maar als ik wil weten wat een kilowattuur elektriciteit kost, dan kom ik daar na een half uur spreadsheeten en reverse engineering van de rekening nog steeds niet achter. Ik wil informatie, geen bits. Ik wil 230 volt, 50 hertz, zeven keer 24 uur voor een redelijke prijs. Verder moet je me niet aan mijn kop zeuren. Dus geen onzinreclames op tv en skyboxen van energiemaatschappijen bij het voetballen. Dat levert namelijk niets op.

Laatst belde me iemand onder het eten om te vertellen hoe handig het was om één rekening te krijgen voor gas en elektriciteit in plaats van gescheiden rekeningen. Dat is nog eens innovatie! Daar halen we de economie wel mee uit het slop! Er is niks te marketen aan 230 V x 50 Hz x 24 h x 7 d. Een elektriciteitsmaatschappij moet gewoon goeie leidinkjes leggen, foutenveilige systemen bouwen, eenmaal per jaar een afrekening sturen en verder goed doen in stilte.