Platvloerse erotiek of Rubensiaanse schoonheid?

Vision en beeldverwerking, daar heb ik wel wat mee. Jaren geleden heb ik nog geprobeerd met een visiesysteem naar augurken en champignons te kijken om te zien of er iets mis was en welke er al konden worden uitgesorteerd. De natuurlijke producten waar je mee te maken hebt en de fuzzy criteria maken deze taak bar ingewikkeld voor beeldverwerkingssystemen. De meeste van die systemen hebben camera‘s die een lijn of een rechthoek van pixels opnemen, in grijswaardes of kleur. Stel je eens voor om in een zwerm grijswaardepixels een banaan te herkennen. Dat is een verrekte moeilijke gevolgtrekking, puntjeswolk => banaan.

Bij goed gedefinieerde omstandigheden en een fatsoenlijke verlichting kan inmiddels een heleboel. En hoe gestructureerder hoe makkelijker natuurlijk. Printletters herkennen of een vlekje zien, is tegenwoordig goed te doen. Gezichten herkennen op basis van geometrie en kengetallen gaat ook best aardig. Mijn Macje kan in Iphoto bijvoorbeeld al gezichten met elkaar vergelijken. Na enige training en een vooranalyse van vele minuten haalt de programmatuur een redelijke score in mijn 1720 plaatjes tellende fotobibliotheek. Met gezichten onder een hoek of met zonnebrillen bakt Iphoto er echter weinig van. En soms gaat het helemaal mis. Een camelkleurige jaszak wordt dan als gezicht geclassificeerd. Als mens kun je daar wel om lachen, technisch is het gewoon superfout.

Maar ook geavanceerde systemen redden het vaak niet, bijvoorbeeld als er meer context nodig is voor de herkenning. Om nog maar te zwijgen over de herkenning van 3D objecten. Een plat erotisch plaatje onderscheiden van een Rubens met voluptueuze dames vergt zelfs een zekere culturele achtergrond. Alleen maar kijken naar een drempelwaarde voor ’vleeskleurige‘ content in het beeld is onvoldoende. Je moet dan al een soort interpretatie uitvoeren van het beeldmateriaal. Daarentegen verwerken mensachtigen complexe beoordelingssituaties in zeer korte tijd, soms al in één oogopslag. Dan krijg je toch echt respect voor de natuur en blijkt zelfs de meest innovatieve techniek hopeloos inflexibel.