Scherp

Wim van der Leegte mocht als reddende engel van Nedcar eind augustus zijn stokpaardje uitventen in NRC Handelsblad. We moeten weer tariefmuren optrekken om de Europese maakindustrie te beschermen, zei de VDL-topman, die er geen kwaad in ziet een vleugje chauvinisme door kille economische theorieën te roeren.

De oproep van Van der Leegte heeft natuurlijk iets onwerkelijks, komend uit een land dat een aanzienlijk deel van zijn welvaart dankt aan zijn open economie. Toch zullen velen in de hightech zich in zijn sentiment kunnen inleven. Juist in deze sector voelt concurreren tegen opkomende landen wel eens als voetballen op een veld dat schuin omhoog loopt, en echt niet alleen maar vanwege de lagere lonen. Overal behalve in Europa lijken overheden hun industrie te beschermen, met handelsbarrières, goedkoop kapitaal of aanvullende eisen. Een recent rapport van de Europese Commissie zelf constateert nota bene dat het aantal protectionistische maatregelen buiten Europa aanmerkelijk is gestegen. Dat is voor het vierde jaar op rij.

Van der Leegte heeft dus een punt: Europa laat zich de kaas van het brood eten. Terwijl ’wij‘ dogmatisch vastklampen aan het vrijhandelsideaal, smokkelt de rest van de wereld met regels en afspraken. De standaard reactie van de EU – praten, protesteren en procederen – zijn niet bepaald een effectief antwoord gebleken. Het wordt tijd dat Europa stopt het braafste jongetje van de klas te zijn en eens een keer zijn tanden laat zien.