Waarom geleidt het ene plastic wel en het andere niet? De theorie verschilt niet eens zoveel met die voor traditionele halfgeleiders als silicium. Alles draait om de bandstructuur.
’Plastic halfgeleiders in de pubertijd‘, kopte dit blad in 2007 (zie Bits&Chips 18, 2007). Ook al steken de eerste commerciële toepassingen de kop op, de acne blijkt vier jaar later nog niet opgeklaard, zo maakte een recent bezoekje aan Printed Electronics Europe duidelijk (zie Bits&Chips 5, 2011). Op de Hardware Conference 2011 doet Rudy Lauwereins van Imec uit de doeken met welke problemen de organische elektronica nog kampt. Om goed beslagen ten ijs te komen, legt Bits&Chips de basis uit. Hoe kan het dat een plastic geleidt?
De term ’organische elektronica‘ refereert aan een klassieke verdeling van de scheikunde in twee primaire deelgebieden: organisch en anorganisch. Deze tweedeling is niet erg precies en historisch eigenlijk achterhaald, omdat inmiddels is gebleken dat de beide gebieden vrijwel naadloos in elkaar overlopen, maar nog altijd in gebruik. Organische chemie houdt zich bezig met de synthese en eigenschappen van verbindingen met een ruggengraat van het element koolstof, en de anorganische met alle andere verbindingen.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
