P.M. vraagt:
Ik ben RF-specialist en momenteel werkzoekende. Mijn promotie is een paar jaar geleden stukgelopen omdat mijn begeleider het onderwerp uiteindelijk niet bij de vakgroep vond passen. Na deze teleurstelling werkte ik enige tijd bij de sponsor van mijn promotieonderzoek. Dit was een leuke tijd. De afdeling waar ik werkte, werd echter gereorganiseerd en ik moest op zoek naar een nieuwe functie.
Ik vond een baan bij de R&D-afdeling van een groot bedrijf maar mijn werkzaamheden daar waren te veel productiegericht en konden mij niet bekoren. Er zat te weinig uitdaging in en het was te simpel. Mijn contract werd daarom niet verlengd.
Ik ben nu al meer dan een half jaar op zoek. Het liefst zou ik me op research richten maar wel binnen een industriële omgeving. Na een achttal maanden heb ik nog niet de juiste job kunnen vinden. De reden voor mijn gebrek aan succes is de bijzonder slechte arbeidsmarkt voor mijn specialisme op dit moment. Ik zie daarom mijn kansen wat somber in. Welke mogelijkheden zie u voor mij?
De headhunter antwoordt:
Laat mij beginnen met jouw opmerking over de arbeidsmarkt. Het is niet sterk wanneer je de arbeidsmarkt de schuld geeft van je situatie. Een paar maanden geleden was de arbeidsmarkt voor jouw specialisme helemaal zo slecht nog niet. En zelfs nu zie ik nog diverse mogelijkheden. Het lijkt een terugkerend patroon bij jou dat je de schuld bij een ander zoekt en niet bij jezelf. Dat komt in essentie door een gebrek in je communicatie. Ondanks de vele woorden die je besteed aan je afgebroken promotie, laat je een essentieel onderdeel onderbelicht, namelijk dat je sponsor je onderzoek niet meer financieel steunde. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik deze reden niet sterk vindt, evenmin als de opstelling van je promotiebegeleider dat je onderwerp niet bij de vakgroep zou passen. In jouw geval had ik mij hier niet bij neergelegd. Het hele verhaal is echter dusdanig onbevredigend dat je opmerking over de arbeidsmarkt als het ware je gebrek aan zelfkritiek onder de loep legt.
Ik vind dat je professionele interessegebied zeer beperkt is. Eigenlijk wil je alleen in voorontwikkeling werken. Je beperkt je arbeidsmarkt daardoor in hoge mate. De stelligheid waarmee je anderzijds de wetenschap afwijst, verbaast mij eveneens. Waarom ben je dan gaan promoveren en werk je nog steeds aan publicaties? Niet vreemd dat je acht maanden of langer moet zoeken naar een baan wanneer je zo vol contradicties zit.
Er is nog een aspect van je sollicitatie die het vermelden waard is: in het uitgebreide gesprek dat wij voerden, bleek dat je op het irritante af niet in staat bent te luisteren en anderen aan het woord te laten. Ook na duidelijke verbale en non-verbale tekenen kon je maar niet stoppen met spreken, en moest je dezelfde stelling voor de tiende keer op dezelfde manier toelichten, zonder dat je meer duidelijkheid verschafte. Deze feedback over jou heb ik ook bij je oud-werkgever gekregen. Het is zorgwekkend dat je zo slecht in staat bent effectief te communiceren. Door dit gebrek loop je een promotie mis, verlies je je baan en word je afgewezen op de volgende. Mijn advies: zoek begeleiding voor je communicatieve en luistervaardigheden en schaaf je presentatie bij.
