Zelfsturende parachute dropt lading op voetbalveld

Het Russische ruimteveer Sojoez landde onlangs bij terugkeer op aarde zo‘n vierhonderd kilometer naast de geplande plek, midden op de steppe van Kazachstan. Een van de oorzaken was dat de capsule met een ronde parachute naar beneden kwam. In tegenstelling tot de rechthoekige variant, het vliegende matras, kun je hier nauwelijks mee sturen. ’Met een ronde parachute is de spreiding in mogelijke landingsplaats veel te groot‘, weet Garmt Grommers, die bij Dutch Space uit Leiden verantwoordelijk is voor marketing, sales en strategie. Het ruimtevaartbedrijf sleutelt daarom al een paar jaar aan een nauwkeurig luchtdropsysteem op basis van een zelfsturende parafoil.

De ontwikkeling van parachutesystemen bij Dutch Space startte met de bouw van het Booster Recovery-systeem voor de Europese Ariane 5-raket. Als de brandstof op is, werpt de Ariane zijn hulpraketten af. Voorheen vielen die lege tanks door hun hoge snelheid te pletter op het zeeoppervlak. Grommers: ’Esa wilde ze echter graag onderzoeken en misschien hergebruiken, dus ze moesten netjes weer naar beneden komen. Ook de capsules die weer op aarde moeten landen, kunnen van parachutemethodes gebruikmaken. In plaats van ronde parachutes zoals voor de Sojoez en de Ariane-boosters wilden Nasa en Esa dat proberen met grote matrasparachutes, zogeheten parafoils. Daarmee kun je zachter landen en ook nauwkeurig naar een plek sturen.‘