Hiërarchieën en systeemdenken

Wiskunde, natuurkunde, scheikunde, biologie: dat is de hiërarchische opbouw van systemen in de wetenschap waar ik mee opgevoed ben in mijn opleiding. Toen ik op het Natlab van Philips ging werken, werd deze hiërarchie vervangen door een andere, die haar weerslag vond in de organisatiestructuur. Deze was ingedeeld in drie hoofdgroepen: Materialen, Componenten en Systemen. Promotie maken, aan de professionele en aan de managerial kant van de carrièreladder, deed je meestal ook langs die as van toenemende complexiteit.

Toen ik leider werd van de groep die zich bezighield met de basisprincipes van stroming, warmte en breukmechanica, was het voor alle betrokkenen duidelijk dat we vooral op het hoogste niveau systeemverantwoordelijkheid moesten nemen als we een beetje lol wilden hebben: we moesten kennis en ideeën genereren voor producten die aansloten bij de strategie van Philips. Dat paste van nature ook goed bij een collectief van ingenieurs. Die willen iets concreets maken, iets tastbaars.