In recente onderzoeken geven bestuursleden van aansprekende ondernemingen toe dat ze zijn besmet met het kortetermijnvirus. Ze erkennen in ruime meerderheid dat ze liever langere, strategische planningshorizonnen zouden gebruiken voor hun onderneming. Ze hadden alleen geen idee hoe ze dat konden bereiken. Een zorgwekkende ontwikkeling wat mij betreft, ongetwijfeld mede veroorzaakt door de enorme dynamiek als gevolg van snelle technologische ontwikkelingen. Kennelijk zijn belanghebbenden niet meer in staat om op langere termijn te plannen, of om die plannen te realiseren.
Ondernemers, bestuursvoorzitters en politici zijn van nature vaak optimistische mensen, misschien een beetje té optimistisch. Onderzoekers van Bain bestudeerden de jaarverslagen van de Forbes Global 2000 en ontdekten dat de gemiddelde bestuursvoorzitter in 2000 voorspelde dat zijn bedrijf twee keer zo snel zou groeien als het industriegemiddelde en zelfs vier keer zo winstgevend zou zijn. In werkelijkheid bleken ze over de periode 2000 tot 2011 nog geen tien procent van hun groeidoelstellingen te hebben gehaald.
Maar om de lange termijn helemaal uit het oog te verliezen, lijkt mij ongewenst. De balans tussen kortetermijnrendement en ontwikkeling van bedrijfswaarde over langere termijn is verstoord. Het is zaak om het langetermijnaspect van bedrijfsplanning en -strategie te herzien.