In het verleden hebben onderzoekers wel geopperd om sensornodes hun energie uit de bestaande GSM- of tv-signalen te laten ’pikken‘. Dat is vaak goed voor enkele tientallen microwatt aan stroom, met wat noodgrepen genoeg om een klein senortje te laten werken. Maar het opwekken van een radiosignaal om de resultaten te versturen is problematisch met deze energieën. Onderzoekers van de universiteit van Washington hebben daar nu een oplossing op gevonden: meeliften op dezelfde bestaande signalen.
De aanpak brengt de heilige graal in draadloze sensornetwerken een stapje dichterbij: sensorknooppunten zonder batterij, die in principe oneindig lang mee gaan. De Amerikaanse onderzoekers presenteerden hun idee op conferentie van de Data Communication SIG van de Association for Computing Machinery, waar ze prompt een best paper-award in de wacht sleepten. Het blijft ook niet bij theorie: in een demonstrator laten ze zien hoe een sensornode kan reageren op aanraking, met een ledje kan knipperen en waardes kan doorsturen – allemaal met een bestaand tv-signaal.
Voor de communicatie gebruiken de onderzoekers een simpel principe. De antenne kan geconfigureerd worden in een reflecterende en een niet-reflecterende stand. Daarmee kunnen ze een 1 of een 0 representeren voor een nabijgelegen sensorknooppunt. Er is dus geen energie nodig voor het moduleren van het signaal. Bovendien blijft de interferentie beperkt, de ontvangers moeten ten slotte al rekening houden met allerlei reflecties van het signaal. Met de aanpak zijn overdrachtsnelheden tot 1 kbps haalbaar. Enige nadeel is de afstand: maximaal een meter is haalbaar.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
