Christian Schaffner van het CWI krijgt een Veni-subsidie van de NWO voor onderzoek naar het anders inzetten van kwantumcryptografie. De oorspronkelijke versie draait om het klassieke probleem van sleuteldistributie: bij het uitwisselen van versleutelde informatie moeten de verzender en de ontvanger allebei over dezelfde sleutel beschikken. Kwantumcryptografie is een manier om zo‘n sleutel op afstand af te spreken. Door inherent onvoorspelbare kwantumeigenschappen van fotonen te gebruiken, valt een eventuele afluisteraar tijdens dit proces door de mand.
Shaffner wil kwantumcryptografie voor een ander doel inzetten, een probleem dat bekend staat als secure two-party communication. Hierbij willen twee partijen een bewerking uitvoeren met gegevens van beide, zonder die gegevens aan elkaar prijs te geven. Het klassieke voorbeeld hiervan is het miljonairsprobleem, waarin twee miljonairs willen weten wie het rijkst is, zonder te zeggen hoe groot hun fortuin precies is. Een wat praktischer voorbeeld is het vergelijken van een ingetoetste pincode met de pin in de database, zonder dat zender en ontvanger precies van elkaar leren om welk getal het gaat.
Voor dit probleem zijn klassieke cryptografieoplossingen, maar Schaffner denkt dat kwantumeigenschappen daar wat aan toe kunnen voegen. Daarbij wil hij gebruikmaken van het feit dat informatie erg lastig langdurig is op te slaan in kwantumdeeltjes. In zijn Veni-project wil hij de technische beperkingen van kwantumcomputers formaliseren en uiteindelijk ofwel bewijzen dat het mogelijk is een grootschalige kwantumcomputer te bouwen, ofwel de redenen kennen waarom dat niet zo is en die inzetten voor cryptografische doeleinden.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
