Herman van Heek en Gijs Bouwhuis belandden in 1969 op het Natlab bij elkaar op een kamer. Het tweetal verbaasde zich over de verspillende manier waarmee ze bij Philips Elcoma chips maakten. In de jaren daarna legden ze de basis voor een nieuwe lithografische machine die een halve eeuw later de wereldwijde chipproductie nog steeds beheerst: de waferstepper.
Op 1 november 1969 ontving Frits Klostermann zijn opvolgers Gijs Bouwhuis en Herman van Heek in de optische groep op het Natuurkundig Laboratorium in Eindhoven. Klostermann had zijn sporen ruimschoots verdiend. In de jaren daarvoor was hij verantwoordelijk geweest voor de totstandkoming van de Photorepeater en de Opthycograph, beide hoogstandjes voor het fabriceren van fotolithografische maskers.
Bouwhuis en Van Heek moesten het werk van Klostermann voortzetten, maar grote nieuwe uitdagingen waren er niet aan de horizon. Klostermann had met zijn Photorepeater een paar jaar eerder al gezorgd voor een forse stap in de chipproductie. Het was zijn machine waarmee Philips Elcoma kon overstappen van enkele stuks transistoren naar geïntegreerde circuits. Dus sleutelden Bouwhuis en Van Heek wat aan de Opthycograph en richtten ze zich op de dagelijkse beslommeringen en vragen van de maskerafdeling. Nieuwe grenzen hoefden ze voorlopig niet te verleggen.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
