Bij softwareontwikkeling is samenwerking essentieel. Een belangrijke rol is hierbij weggelegd voor het versiebeheersysteem. De introductie van nieuwe systemen zoals Git en Gitlab heeft de manier van samenwerken veranderd. Het is nu mogelijk om vaker een versie uit te brengen, met kleinere veranderingen per keer. Dit zorgt voor minder verspilling en een voorspelbare planning, betoogt medeoprichter Sytse Sijbrandij van Gitlab.
Het is niet gek dat gebruikers van oude, centrale versiebeheersystemen slechts sporadisch een software-update uitbrengen, met grote veranderingen per keer. Bij systemen zoals CVS en Subversion is het namelijk niet eenvoudig om verschillende versies samen te voegen. Daardoor is het gebruikelijk dat alle ontwikkelaars in dezelfde versie werken. Dat maakt het echter een hele klus om de software helemaal correct en compleet te houden.
Deze tekortkoming van de oude versiebeheersystemen heeft ertoe geleid dat hun gebruik gepaard gaat met een tweedelige ontwikkelcyclus. De eerste fase is de integratie van nieuwe functionaliteit. Hierbij gaat de algemene kwaliteit van de software achteruit. De tweede fase is de zogeheten feature freeze, waarbij de boel wordt bevroren om de code weer correct en compleet te krijgen. Na elke cyclus volgt de uitgifte van de software aan de eindgebruikers.
