Een CTO voor bv Nederland

Barack Obama heeft er geen geheim van gemaakt dat hij zo snel mogelijk korte metten wil maken met de wetenschappelijke erfenis van Bush junior. Of liever gezegd: het gebrek aan zo‘n erfenis. Als geen ander politicus heeft hij bij herhaling het belang van innovatie, technologie en wetenschap benadrukt. Toch wel aardig om de machtigste man ter wereld eens aan onze zijde te hebben, niet? Om te laten zien dat het hem menens was, nam de flegmatieke president een Nobelprijswinnende fysicus op in zijn kabinet en stelde hij in de periferie allerlei gerespecteerde wetenschappers aan op belangrijke posten.

De meeste aandacht ging toch wel uit naar de aanstelling van Aneesh Chopra als CTO, de eerste in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Vreemd genoeg heeft dat in Nederland noch Europa enige openbare discussie uitgelokt. Zouden we niet op zijn minst moeten overwegen om het Amerikaanse voorbeeld te volgen?

Eerst even een definitiekwestie uit de weg helpen. Een CTO is ’iets‘ met technologie binnen een bedrijf, maar daar is dan ook alles mee gezegd. In de Bits&Chips-wereld kennen we de CTO primair als technologiebaas en -strateeg, degene die de R&D aanstuurt en koppelt aan productontwikkeling. Elders nemen de verantwoordelijkheden van een CTO echter dikwijls compleet andere vormen aan, afhankelijk van de aard en grootte van het bedrijf, de branche waarin het actief is en het land waarin het opereert. Zo kan hij net zo goed de technische aspecten van bedrijfsactiviteiten voor zijn rekening nemen, zoals de implementatie van ICT-oplossingen. Sommige bedrijven laten dat trouwens de CIO doen, al dan niet met een ondergeschikte CTO.