ETH-onderzoekers hebben elektronische ‘membranen’ ontwikkeld die zo dun zijn dat ze om een haar kunnen worden gevouwen. Zij plaatsen daartoe een ‘offerlaag’ tussen een vaste drager en het 1 micrometer dikke substraat waarop de elektronica werd aangebracht. De offerlaag lost op in water, waardoor het substraat loskomt van de drager. De elektronica, gemaakt van anorganische halfgeleiders, blijft gewoon werken, zelfs als het oppervlak extreem wordt gebogen, zoals om een haar (typische diameter: vijftig micrometer). Als voorbeeld van een mogelijke toepassing maakten de onderzoekers van hun membraan een contactlens die de druk in de oogbol meet.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
