Het maaiveldsyndroom

Zojuist zag ik de keynote van Steve Jobs (zie www.apple.com): Saint Jobs op zijn best. Ze hebben bij Apple weer iets gedaan waar heel Europa alleen van kan dromen. De goede oude mobiele telefoon hebben ze zo goed gereëngineerd, aangepakt, uitgedacht en verbeterd dat het werkelijk ongelooflijk is. Blackberry, Motorola, Nokia en Samsung zijn allemaal op hun nummer gezet. Symbian OS verbleekt tot een totaal prutssysteem. Apple was dedicated iets goeds en visionairs te maken, de rest was alleen bezig iets verkoopbaars in elkaar te knutselen. Philips heeft miljarden gedumpt in de verovering van de mobieltjesmarkt. Door gebrek aan diepte, inzicht en innovatiekracht hebben ze dat geld echter gewoon verspeeld.

Kijk eens hoe dat allemaal hier in Nederland gaat. De Slaapkamer van Koopwandel heeft geen enkele visie buiten statistieken voor patatbakkers. De opleidingen zijn verworden tot een grote Googlebloop. Het genitpick tussen steden, regio‘s, provincies en landen is onfris en zo stroperig als dikke Glorix. Niet om aan te zien en dodelijk voor enige echte vooruitgang. Grootse dingen ontstaan hier niet. Wim Hendriksen zei het al: het onderwijs moet stukken beter. Een hbo-opleiding is zodanig gekrompen dat veel hbo‘ers al lang niet meer mee kunnen in de internationale cutthroat, fast-paced markt. In ons land is de consensusziekte te ver doorgewoekerd en het maaiveldsyndroom is te uitgestrekt doorgegroeid.

Ik ben er heel negatief over dat wij als doe-maar-gewoon-handelsland en met een natie als China in onze nek nog een nieuwe wereldwijde innovatie-impuls kunnen ontketenen. Kijk om je heen, kijk naar de tv: wat een evident gebrek aan kennis en talent. Worden we als Nederland eigenlijk niet te klein, te dom en commercieel te minkrachtig om mee te doen in de wereldeconomie?