Philips ontwikkelde begin jaren negentig een geheel nieuw type beeldbuis, maar durfde het niet aan hem alleen op de markt te brengen.
Misschien heeft u er nog eentje op de slaapkamer staan, of op zolder: een ouderwetse tv met beeldbuis. Bij het naar boven sjouwen is het u dan ongetwijfeld opgevallen hoe zwaar zo’n ding eigenlijk is. Raar toch eigenlijk, dat zo’n monstruositeit tientallen jaren is gemaakt, en dat mensen het nog kochten ook? Om nog maar te zwijgen over het implosiegevaar van het vacuüm en de kracht van de elektronenbundel, die ongehinderd dwars door staal zou snijden. Niet zomaar een onding, een gevaarlijk onding!
Dat vonden ze bij Philips nou ook. Onder de onderzoekers van het Natlab gold een televisie die je als een schilderij aan de muur kon hangen lang voor de komst van lcd-tv als een ideaal. Maar met oplichtende fosforen als enige optie om een beeld op te bouwen, liepen zij keer op keer tegen hetzelfde probleem aan: als een elektronenkanon uit den boze was, hoe moesten zij dan elektronen naar de beeldpunten krijgen?
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
