Hip

Het is vrijdag 28 juni. Het is mistig, het regent. Eigenlijk zou het zomer moeten zijn, maar het lijkt wel herfst. Ik zit op de High Tech Campus. Ik ben uren te vroeg, maar het café op de Strip is om negen uur gelukkig al open. Ik haal een kopje koffie en verbaas me erover hoe vriendelijk de bediening hier weer is. Ik ga even aan het water zitten, op de rode houten stoeltjes, een beetje mijmeren. Net uit de regen, bijna voor mijn voeten, denk ik een eend onder te zien duiken, totdat ik merk dat het een grijzende zwarte meerkoet is.

Grijzende meerkoet, dat zou een mooie metafoor zijn voor mezelf, mijmer ik. Toch voel ik me nu even volmaakt gelukkig en positief. Ik voel me zelf hip op deze hippe plek. Wat een verademing ten opzichte van die troosteloze kantinesfeer die er vroeger hing in de techniek. De sanseveria op kantoor. Onderzoekers met sandalen die de sfeer bepalen. De deprimerende lange gangen met linoleum op de universiteiten en de vele trieste kantoorbunkers.

Op de High Tech Campus niets meer van dat al. Als je wat langer op de Paul Smith-achtige gestreepte stoeltjes zit langs de Strip, voel je gewoon de vibe van het ’wheelen en dealen‘ in de hightech. Carlo van Analog, Trudy en Bernard van ST, Patrick van TI, allemaal mensen die collega Kim en ik eens hebben bezocht hebben tijdens een we-bellen-gewoon-even-bij-u-aan-tour. Als ik op Linkedin alle activiteiten voorbij zie komen die je op de campus kunt bijwonen, dan duizelt het me helemaal.