Het Holst Centre presenteerde begin februari op de International Solid-State Circuit Conference een plastic RFID-label. ’Deze prestatie maakt de weg vrij voor goedkope RFID-labels die barcodes vervangen‘, schreef het open-innovatiecentrum in zijn persbericht. Dat snijdt hout, maar er moeten nog een aantal hindernissen worden genomen. Bits&Chips bekijkt welke.
De recente rel rond de ov-chipkaart was niet bepaald goede reclame voor het fenomeen RFID. De consument (en de journalistiek) is er nog niet erg vertrouwd mee en dan is het even schrikken als de privacy in het geding is. Toch zijn juist draadloze identificatie- en betaalkaarten een logische instap voor het fenomeen RFID op de consumentenmarkt. Het biedt een hoop extra gemak en dat mag wat kosten. Des te ironischer is het dat juist een kostenoverweging, namelijk de keuze voor de goedkopere en minder goed beveiligde Mifare-variant, uiteindelijk de oorzaak was van de rel.
Buiten het blikveld van de gemiddelde consument is RFID al een stuk een gewoner. Het taggen van dozen en pallets wordt steeds normaler. Het Amerikaanse ministerie van Defensie en supermarktketen Wal-Mart staan er zelfs op dat hun leveranciers het toepassen. Ook het radiografisch labelen van dieren is doodnormaal. Zelfs RFID-labels geplakt op mensen is in opkomst, ondanks de privacyvraagtekens die het lijkt op te roepen. Alles bij elkaar is RFID wereldwijd goed voor een markt van 3,4 miljard euro in 2007, aldus IDTechex. Dit jaar verwacht de analist een groei van bijna 6 procent naar 3,6 miljard.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
