De consolidatieslag in de initiatieven voor draadloze energieoverdracht is begonnen. De twee belangrijke stromingen hebben elk hun eigen industriegroep achter zich staan.
‘The nice thing about standards is that you have so many to choose from’, schreef Andrew Tanenbaum eens. Met name in de jonge jaren van een technologie zijn er vaak meerdere concurrerende aanpakken en implementaties, elk met een eigen groep supporters die investeren in ‘hun’ standaard en vurig hopen dat het ‘de’ standaard wordt.
Zo ook bij draadloze energieoverdracht. Enkele jaren geleden kwam het idee tot rijping dat de technologie voor meer gebruikt kan worden dan elektrische tandenborstels of pacemakers: consumentenelektronica, keukenapparatuur, elektrische auto’s, ze zouden er allemaal enorm van profiteren als de gebruiker niet meer met kabels aan de slag hoeft – althans, daar was de industrie ineens van overtuigd. Chipmakers, elektronicaontwikkelaars, OEM’s – kortom: alle betrokkenen – begonnen aan het idee te sleutelen. Het duurde niet lang voor de eerste samenwerkingsverbanden werden gevormd.

