Op het moment dat ik deze column schrijf is het eind december. Ik zit te wachten op JFK in New York op mijn aansluitende vlucht naar Europa. O, voor ik het vergeet, de beste wensen voor 2007. Voor u zijn de feestdagen natuurlijk al voorbij. Vreemd eigenlijk, we overbruggen in dit gesprek met elkaar een tijdsperiode van enkele weken. Ik praat met u in de toekomst, u leest over mijn gedachten uit het verleden.
Heeft u de feestdagen gebruikt om het afgelopen jaar nog eens door te nemen? Goede voornemens voor 2007 gemaakt? Ik ben er juist mee bezig, wat moet ik hier anders doen? Het jaar 2006 was gelukkig een goed jaar. Gezin gezond en harmonieus, helemaal opgenomen in ons Zwitsers dorpje, zakelijk veel nieuwe dingen meegemaakt. Zonde alleen dat juist zo‘n goed jaar zo snel voorbijgaat. Wachten op dit vliegveld lijkt relatief veel langer te duren. Vooral omdat ik me zorgen maak dat ik mijn vlucht vanuit naar Parijs naar Zürich ga missen. Waarom is dat zo? Leuke momenten zijn snel voorbij, saaie momenten lijken eeuwig te duren.
Ik las op mijn heenvlucht een heel aardig boek van Stefan Klein met de titel ’Zeit, der Stoff aus dem das Leben ist‘. Het boek is begrijpelijk geschreven maar wel gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. Het is een verhandeling over het begrip tijd, toegepast op de werking van ons lichaam en geest. Wist u dat onze hersenen ons vaak voor de gek houden? Dat we denken dat iets op een zeker moment plaatsvindt of een specifieke tijd duurt, maar dat dit gewoonweg niet klopt? Wist u dat er een minimale tijd bestaat, gerelateerd aan de constante van Planck, en dat er in elke cel van ons lichaam een klokje zit? Jammer, was een leuk boek voor de kerstdagen geweest.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.