Ben eigenlijk zeer benieuwd naar de Model-Driven Development Day op 9 mei. Ik ga er ongetwijfeld iets leren en zo nu en dan een vervelende vraag stellen. Want vragen heb ik zeker, vooral over de heilige graal: de geïntegreerde multidisciplinaire designflow.
Al eeuwen bepaalt de beschikbare technologie de mate van designvrijheid. De romaanse gebouwen met hun dikke muren, miniraampjes en kleine overspanningen waren het beste dat ze in de donkere ’handbediende‘ middeleeuwen konden maken. In de gotiek, met betere technologie en eenvoudige tools zoals schietlood, waterpas en hefboom, gingen we in Europa kathedralen bouwen die nog altijd fier overeind staan. En de vele ronde vormen, industrieel aandoende overspanningen en naar Béziercurves riekende features van tegenwoordig zijn volgens mij vrijwel zeker een gevolg van de geautomatiseerde productietechnologie, die een enorme vormvrijheid mogelijk maakt.
Tegelijkertijd zie ik in de machinebouw van de afgelopen twintig à dertig jaar een soort simplificatie. In het verleden werd een inpaklijn voor potjes augurken bijvoorbeeld bestuurd door een enorm zware nokkenas die luid klakkend pneumatische of elektrische schakelaars bediende. Tegenwoordig lossen we dat heel anders op, met PLC‘s of realtime besturingsapplicaties. Totale modules worden ’gemechatroniseerd‘.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.