Opensource architectuur

De huidige maatschappij is ondenkbaar zonder informatietechnologie; uitvindingen op dat gebied bepalen inmiddels onze samenleving. Welvaart is te danken aan het vergroten en delen van kennis. Het octrooisysteem laat dat op een directe manier zien. Als een bedrijf dat systeem gebruikt om een uitvinding (en dus kennis) te delen met de gemeenschap, dan krijgt het er het economisch voordeel voor terug dat anderen er een tijd geen gebruik van mogen maken. Daar worden beide partijen beter van. Met kennis onderscheidt een bedrijf zich van zijn concurrenten en stelt het een eigen deel van de markt veilig.

De opensourcewereld deelt kennis in de vorm van broncode. De houding erachter loopt uiteen van ’hopelijk heb je er net zo veel plezier van als ikzelf‘ tot ’wie dit gebruikt, moet zelf ook zijn software delen‘. Dit virale model staat  delen van kennis door bedrijven in de weg. Die zullen alleen gretig kennis consumeren en opensource als een kostenbesparing zien, maar ze geven geen kennis terug. Het is voor een bedrijf niet aantrekkelijk om de resultaten van duurbetaalde werknemers op een presenteerblaadje te overhandigen aan de concurrent. Dit effect wordt versterkt als de opensourcegemeenschap haar regels langs juridische weg wil opleggen.

Veel bedrijven staan het gebruik van software onder een virale licentie daarom niet toe en ontmoedigen zelfs het ontwikkelen van opensource, of dat nu in werktijd gebeurt of niet. De kans op het lekken van kritische bedrijfsinformatie achten ze te groot. Een doodlopende weg, tenzij je vindt dat het ook niet netjes is om winst te maken met softwareontwikkeling.