Door met een piëzo-elektrisch schilletje in een transistor te knijpen, kun je het verschil tussen de aan- en uit-stand vergroten, berekenden Twentse onderzoekers. Dat is een welkom resultaat in een tijd dat lekstromen in chips steeds meer energie opslurpen.
Het is een van de grootste problemen waar de halfgeleiderindustrie momenteel mee kampt: lekstroom. Hoewel over transistoren vaak wordt gesproken in termen van ‘aan’ en ‘uit’, is het accurater om deze standen aan te duiden als ‘veel stroom’ en ‘weinig stroom’. Of nog beter: ‘veel stroom’ en ‘minder stroom’, want het aandeel van de laatste in het totale energieverbruik van een chip is de laatste jaren schrikbarend toegenomen. Dat probleem valt met conventionele oplossingen eigenlijk alleen te verhelpen ten koste van de performance.
Promovendus Tom van Hemert en zijn begeleider Ray Hueting van de Universiteit Twente bedachten daarom een onconventioneel alternatief. In het vakblad ‘Transactions of electron devices’ beschreven zij onlangs een manier om het lekstroomprobleem in te dammen: door in de transistor te ‘knijpen’ met een piëzo-elektrisch schilletje. Dat werkt zo goed dat een klassieke theoretische limiet van transistoren bij het vuilnis kan.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
