R&D en marketing alleen volstaan niet

Hoe vaak horen we de laatste jaren niet dat ondernemingen in Europa zich vooral dienen te concentreren op R&D en marketing? De hoge loonkost en andere typisch westerse handicaps zorgen ervoor dat we het moeten hebben van kennisintensieve activiteiten met hoge toegevoegde waarde. Productie, zo luidt het, kan best daar waar de kostenvoordelen het meest uitgesproken zijn.

Deze stelling heeft geleid tot veel debat en discussie, niet in het minst tussen beleidsmakers die op deze manier denken een deus ex machina te vinden voor de competitieve handicaps die Europese ondernemingen confronteren. Het is echter een waanbeeld te veronderstellen dat dit uitgangspunt onze welvaart op peil kan houden. Hoogste tijd dus om de mythe te ontkrachten dat R&D en marketing volstaan.

Ten eerste gaat deze mythe ervan uit dat de goedkopere productielanden zich in deze rol tevreden stellen. Neem China bijvoorbeeld. Vandaag gekenmerkt door massale productie-investeringen. Echter, parallel aan deze investeringen doet China gigantische inspanningen om ook in R&D een speler van formaat te worden. Zo stellen we vast dat China in 1991 en 1998 minder dan 2 procent van de wereldproductie van wetenschappelijke output voor zijn rekening nam. In 2005 staat China op de vijfde plaats en levert het 7,5 procent van de wetenschappelijke output. Het moet enkel de Verenigde Staten (30,5 procent), Japan (8,3 procent), Groot-Brittannië (8,2 procent) en Duitsland (8,1 procent) laten voorgaan. Voorspellingen stellen dat tegen 2012 China een aandeel zal hebben van meer dan 10 procent en wereldwijd de tweede plaats zal innemen. Kijken we naar octrooigedrag, dan stellen we vast dat Chinese ondernemingen en uitvinders, met een gemiddelde jaarlijkse toename van 24,4 procent, de sterkste groeier zijn in het Europese octrooisysteem. Kortom, China wordt binnenkort een globale R&D-speler, inclusief technologische doorbraken.