Toen president Obama onlangs een paar plaatjes toonde van het ozongat, zorgde dat voor glimlachende gezichten aan de andere kant van de oceaan. De kiekjes zijn weliswaar afkomstig van een Nasa-satelliet, maar het toestel dat ze heeft geschoten, is van Nederlandse makelij. Het Ozone Monitoring Instrument, Omi, doet al sinds 2004 probleemloos dienst aan boord van de kunstmaan. Waar de Amerikanen keken naar Obama en een stel satellietfoto’s, zag de Nederlandse ruimtevaartindustrie dan ook een bevestiging van haar toppositie in klimaat- en luchtkwaliteitinstrumenten voor in de ruimte.
Die toppositie heeft zich recentelijk weer uitbetaald, met de toekenning van drie grote contracten in het kader van de Europese Sentinel-5-missie om de luchtkwaliteit op aarde te monitoren (zie ons artikel over deze opdracht). In totaal zo’n honderdvijftig tot tweehonderd manjaar werk. TNO en consorten hadden graag veel meer onderdelen voor hun rekening genomen – op grond van hun staat van dienst zouden ze daar misschien ook wel de aangewezen partij voor zijn geweest – maar in tegenstelling tot Omi is Sentinel-5 een Europees feestje, met veel meer genodigden die wel zin hebben in een stukje koek.
Esa werkt volgens het principe van geographical return: lidstaten betalen contributie en krijgen daar zo veel mogelijk van terug in opdrachten. Bij de toekenning van de contracten past de Europese ruimtevaartorganisatie het principe van marktwerking toe: landen kunnen inschrijven op de klussen en het beste voorstel, zowel technisch als prijstechnisch, wint. Zo wil Esa twee vliegen in één klap slaan: haar lidstaten een goede ‘return-on-investment’ bieden én concurrerende prijzen bedingen.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
