Samsung introduceert een monitor met ingebouwde USB- en Ethernethub op de Europese markt die draadloos communiceert met een laptop of pc. De daarvoor gebruikte technologie is er een waar het al lang stil rond is: Wireless USB, dat op zijn beurt Ultrawideband (UWB) gebruikt. Afgelopen september verscheen versie 1.1 van de specificatie voor Wireless USB, die moet trachten om de geflopte eerste versie uit het slop te trekken.
UWB was in die situatie verzeild geraakt na een langdurige loopgravenoorlog tussen de belangrijkste spelers in de technologie-industrie. De aanpak heeft in theorie een aantal belangrijke voordelen ten opzichte van conventionele radiocommunicatie. In plaats van een continue dragergolf waarop het signaal gemoduleerd wordt, gebruikt UWB zeer korte, zeer breedbandige radiopulsen om het signaal te coderen. Daarmee zijn zeer hoge doorvoersnelheden mogelijk bij een laag energieverbruik en weinig problemen met interferentie, over een afstand van enkele meters.
Gedurende 2005 en 2006 werden er twee concurrerende voorstellen gepusht, beiden met belangrijke spelers in de technologiesector. Standaardisatie bleef daardoor uit en gingen de kampen zelf aan de slag met hun voorstel. Voor draadloos USB kwamen er daarom verschillende, incompatibele, systemen op de markt, wat de gebruiker huiverig maakte. Ook de meeste bedrijven durfden het niet aan om op de technologie in te zetten. Bovendien had UWB moeite om op te boksen tegen WLan en Bluetooth, die tijdens de standaardisatieoorlog waren doorontwikkeld. De ene na de andere UWB-start-up ging vervolgens over de kop.

