Het is steeds moeilijker om de totale vertraging van een pad in een FPGA te schatten. Voor veel ontwerpers is timing closure vandaag de dag een tijdrovende kwestie. Fysieke synthese biedt de benodigde routingvoorspelbaarheid voor een beheersbare en beter voorspelbare timingconvergentie. Doug Amos van Synplicity legt uit hoe ware fysieke synthese ervoor zorgt dat FPGA-projecten eerder klaar zijn en er meer tijd overblijft om naar de kermis te gaan en mollen te meppen.
Whack-A-Mole is een oude arcadegame van vóór het elektronische tijdperk. Op een tafel zitten een aantal gaten waarin mollen verstopt zitten. Als een mol uit zijn gat omhoogkomt, moet je er met een hamer op meppen zodat het diertje zich terugtrekt en je een paar punten verdient. Zodra de mol weer in zijn gat zit, komt er willekeurig een andere mol omhoog. Je staat dus als een bezetene op de mollen te meppen tot je de topscore haalt en je een hoop frustratie kwijt bent. Ik moet er wel even bij vermelden dat dit geen échte mollen zijn. In andere delen van de wereld heet de game Bash-A-Rat. Vraag me niet waarom knaagdieren het zo moeilijk hebben op de kermis.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.