Wie een flinke bankrekening heeft, kan een snelle auto kopen. Maar wie niet weet in welke richting te rijden, heeft weinig kans de race te winnen. Zo zou je Intels pogingen tot dusverre kunnen kwalificeren om zijn portfolio te verbreden. Zo indrukwekkend als Intel de markt voor processoren met ijzeren vuist regeert (vraag maar aan de mededingingsautoriteiten), zo glibberig blijkt de ondergrond als de gigant zich daarbuiten waagt. Digitale signaalverwerking, hogesnelheidscommunicatie, entertainment, draadloze verbindingen en grafische processoren, allemaal segmenten waar Intel eieren voor zijn geld heeft moeten kiezen. In de gezondheidszorg koos het onlangs wijselijk voor een joint venture-constructie met GE – tot spijt van Philips Healthcare, waarschijnlijk.
Toch blijft Intel vastberaden meer markten te bedienen. Markten die niet alleen minder conjunctuurgevoelig, maar vooral drijvende krachten achter groei zijn. Anticiperend op een samenvloeiing van de pc- en handheldmarkt kocht het daarom eind augustus Infineons Wireless-divisie, leverancier van mobieltjeschips aan onder meer Apple en Nokia. Op een internetforum grapte iemand dat het wel gauw gedaan zal zijn met de draadloosmarkt nu Intel zich daarin heeft gemengd.
Grap of niet, de draadloosmarkt zou zijn sterrenstatus wel eens kunnen verliezen. Inderdaad verrasten mobieltjes en andere snoerloze apparaten met internetconnectiviteit de halfgeleiderindustrie door tijdens de crisis heel aardig te blijven te verkopen (vraag maar aan ASML) en bieden tabletcomputers na de introductie van de Ipad interessante groeimogelijkheden, maar de vraag is hoe lang het segment zijn glans behoudt. De chips ervoor denderen in volle vaart richting commodity-status en verworden dus tot producten met lage marges.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
