Lourens van Dijk, die later deze maand promoveert aan de Universiteit Utrecht, heeft een ‘lichtfuik’ ontworpen waarmee zonnecellen een groter deel van het licht effectief kunnen gebruiken. Met een 3d-printer maakte hij een trechtervorm waarin het invallende licht naar een zeer klein gaatje wordt gekaatst, waarachter de zonnecel zich bevindt. Licht dat niet gebruikt wordt en reflecteert op de zonnecel blijft zo opgesloten in de behuizing en wordt net zo lang weerkaatst totdat het uiteindelijk toch geabsorbeerd wordt.
Met deze vorm van lichtopsluiting is niet alleen de efficiëntie van zonnecellen te verhogen, maar is bovendien manipulatie van zonlicht mogelijk. Daardoor moet het mogelijk zijn om de constructie van buitenaf gezien een kleur of een afbeelding mee te geven. Dat biedt interessante opties voor building integrated pv.
Van Dijk keek ook naar een methode voor interne lichtopsluiting in een nano-kristallijn silicium zonnecel. Door aan de achterkant van de zonnecel een rooster van glazen nanocilinders in een metalen film aan te leggen, wordt het licht daar onder een scherpe hoek verstrooid. Door die hoek wordt het licht aan de voorkant opnieuw de cel in gereflecteerd, net als bij een glasvezel. De kans op absorptie neemt daardoor toe.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
